W 1904 roku w północnym Peru powstała Hacienda Agricola de Chiclayo, mała osada między morzem a górami, znana jako „miasto przyjaźni”. Grupa tamtejszych rolników połączyła się, aby handlować cukrem i w tym celu zbudowała, kosztem wielkiego osobistego poświęcenia, małą rafinerię.
Około 1922 roku rodzina peruwiańskich właścicieli ziemskich Piera de Castillo, której głową był Don Rolando, kupiła posiadłość, rafinerię i rozległą plantację trzciny cukrowej. Surowców było pod dostatkiem, ale technologia była bardzo prymitywna. Brak technicznego know-how oznaczał, że trzcina cukrowa i cały jej potencjał nie mogły być w pełni wykorzystane. Również wywodząca się z okolicznych mieszkańców siła robocza zakładu była bardzo słabo przygotowana do tego typu pracy.
W następnych latach sytuacja nie uległa poprawie i w 1933 roku Don Rolando, aby uniknąć dalszego marnowania środków, postanowił wysłać swojego najstarszego syna Augusto na studia inżynierii chemicznej na Uniwersytet w Cambridge.
Latem 1938 roku statek płynący w kierunku Peru opuścił Londyn, przewożąc cenne młyny walcowe do cukru i destylacji ciągłej. Po kilku miesiącach żeglugi ładunek w końcu dotarł do miejsca przeznaczenia w małym porcie Pimentel, wiosce rybackiej niedaleko Chiclayo. Rok 1950 był niezapomnianym rokiem dla młodego Augusto Piera de Castillo: oficjalnie narodził się Ron Millonario.
Nazwa “Millonario” została nadana Don Rolando Piera de Castillo przez robotników na plantacjach cukru. Ponieważ rum był owocem ich ciężkiej pracy, a jednocześnie bardzo niewielu mogło sobie pozwolić na jego spróbowanie, zyskał on nazwę „por los millonarios” (dla milionerów) – aby podkreślić jego ekskluzywność i niedostępność.
W poszukiwaniu nowych produktów Fabio Rossi wylądował w Peru w 2004 roku i odkrył znakomity, bogaty w smaku – prawdziwy skarb Peru. Wiara braci Rossi w ten produkt zaczęła przynosić efekty. Coraz wyżej oceniany przez ekspertów z całego świata, Millonario może dzisiaj zaliczać się do najlepszych trunków na świecie.