
Temat regulacji rumu zdaje się pojawiać co drugi dzień, zwłaszcza gdy chodzi o dodatki. Jest wiele nieporozumień dotyczących braku przepisów dotyczących rumu. Richard Seale (Foursquare Distillery), Ian Burrell (globalny ambasador rumu), Peter Holland (Floating RumShack) i niektórzy entuzjaści rumu od dawna odpowiadają na pytanie – „Jak klasyfikować rum?”
Rum jest regulowany. To, co czyni tę kwestię mylącą, polega na tym, że poziom regulacji różni się w poszczególnych krajach. Na przykład, Martynika jest znana ze swojej surowej regulacji (AOC), a na przykład Filipiny, kolokwialnie mówiąc kuleją w tym temacie.
Na szczęście istnieje wiele krajów, w których przepisy dotyczące rumu są bardziej egzekwowane, np.: Jamajka, Barbados, Martynika (AOC), Gwadelupa (IGP) i niektórzy producenci z Karaibów ARC (Authentic Caribbean Rum). W przemyśle rumowym są również dobrze uwzględnieni indywidualni producenci, tacy jak Don Q z Puerto Rico i Chairman’s Reserve z Saint Lucia.
W ostatnich latach Luca Gargano z firmy Velier we współpracy z Richardem Seale z destylarni Foursquare na Barbadosie zaproponował nową klasyfikację rumu, która ma na celu poprawę kategoryzacji i promowanie ulepszonej klasyfikacji, zbliżonej do branży whisky oraz odejście od stosowania podziału rumu na: biały, złoty, ciemny czy bursztynowy.
Aby spróbować rozwiązać ten problem utworzono „Gargano Classification”. Skupia się ona nie na wieku, kraju pochodzenia czy mieszance rumu, lecz na metodach jego produkcji. Podzielono je na cztery główne kategorie:
Destylacja alembikowa (partiami) – podobnie do whisky typu single malt lub cognac
Destylacja alembikowa (partiami) oraz destylacja kolumnowa (ciągła) – podobnie do whisky typu blended
Destylacja tradycyjną kolumną (ciągła) – podobnie do grain whisky
Destylacja multi kolumną (ciągła) – podobnie do wódki, zrektyfikowany alkohol
